لبگزه

لبگزه

دعاي افتتاح - لبـــــگزه

اطلاع از به روز شدن

نام:
ايميل:

میهمانــان مـــن

«نجواي شبانه»
همفکري
آدمک ها
آقا شيــر
صدای سکوت
ايران اسلام
نگاه منتظر
پاک ديده
خلوت تنهايي
سراي انديشه
سيد محسن
اردشيـر
نرگسي
مفتــــي
احمــدک
شوق پرواز
حريــم دل
خانم نـاظـم
تقدير
ازتو تابي نهايت
شبنم سحرگاهي
رعنـــا
فرداهاي من
مونس
سـلالــه
نگاه خيس
ني نامـه
يه مسافر
تا صبح انتظار
ارميـــا
تالــوگ
لبگزه ي قبلي
مجاهد مجازي

زخمه بر دل.. ناله از جان

خـانـه | صاحب خانــه | تمـــاس | ایمیـــل | چرا لبگزه ؟

	+ دعاي افتتاح	پنجشنبه 10 خرداد 1386
	هو الحي الحق و الانصاف ... دعاي افتتاح دعاي عجيبي است ... البته همه ي دعاهاي وارده از ائمه ي معصومين زيبا هستند و پر از درس معارف، حکمت و عرفان ... نمي دانم با اين معدن هاي ناب عرفاني چرا بايد و چطور مي توان سراغ عرفان هاي وارداتي غربي و شرقي رفت؟ دعاي افتتاح که شب هاي ماه رمضان خوانده مي شود ، از اين دست معارف است که در آن هم توحيد است .. هم عدل.. هم نبوت.. هم امامت و هم معاد. به عبارت ديگر يک دوره ي اصول عقايد شيعي، آن هم از نوع عاشقانه اش... سرفصل ها و مضامين اين دعا عبارتند از: ـ درس توحيد و اعتقادات ـ يادآوري نعمت ها و بزرگي خداوند و پذيرش روح عبوديت ـ امام شناسي و انس با ائمه ي اطهار ـ تبيين بينش سياسي شيعه ـ نقش امام زمان در جامعه ـ جايگاه انتظار و آينده شناسي اما متأسفانه هم خواندن متن عربي دعا و هم فهميدن معناي آن، براي بسياري از ما سخت است و از طرفي ترجمه هاي واژه به واژه ي موجود، نيز در فهم مطلب خيلي مؤثر نيست و گاهي انسان را خسته تر مي کند ... به خاطر همين من سعي کردم مفهوم آن را با عنوان برداشتي آزاد از دعاي افتتاح ــ و نه ترجمه ي تحت اللفظي ــ براي دوستان و جوانان عزيز بنويسم تا بيشتر مورد استفاده قرار گيرد... ************** الهي! تنها با ستايش تو، زبان به مدح و ثنايت باز مي کنم ... و مي دانم که تو از روي لطف، توفيق اين کار خوب را عطايم کرده اي .. الهي! باور دارم که وقتي پاي گذشت و مهرباني در کار باشد، تو مهربان ترين بخشندگاني .. و در موضع انتقام و مکافات، سخت گير ترين منتقماني ... و در جايگاه بزرگي و کبريا، سرآمد قدرت هايي.. الهي! خود اجازه ام دادي که تو را بخوانم و نيازهايم را از تو بخواهم ... پس بشنو اي خداي شنوا ! اينک که ستايشت مي کنم.. و جوابم بده اي مهربان! که دست نياز به سويت بلند کرده ام .. و از لغزش هايم در گذر .. اي خداي آمرزنده ! معبود من ! چه اندوه هاي فراواني بودند که بر من آسانشان ساختي.. و چه بسيار غصه هايي که از من زدودي .. و چه گسترده لغزش هايم که از آنها چشم پوشيدي .. و چه رحمت بيکراني که مرا در آن غوطه ور نمودي... و چه حلقه هاي گرفتاري که دست و پايم را بسته بود و تو آنها را باز کردي... سپاس خدايي را که نه همسري گرفته و نه فرزندي دارد .. ونه در ملک خويش، شريکي گزيده است .. خدايي که درماندگي در کارش نيست تا يار و سرپرستي داشته باشد.. او را به خاطر نعمت هايش... سپاس و با تمام آنچه شايسته ي مدح اوست... سپاس سپاس خدايي را که نه در حکومتش، رقيب و مخالفي وجود دارد ... و نه در اجراي فرمانش، معارضي.. او که نه در آفرينش جهان، شريکي دارد و نه در عظمتش، مشابه و همتايي... او که در مخلوقاتش جلوه گر شده است .. و بزرگواري اش از روي کرامت آشکار گشته است.. و دستش از سر بخشندگي، همواره گشاده است.. خدايي که خزانه اش نقصان نمي پذيرد .. و زيادي عطايش، جز بخشندگي و کرم بر او نمي افزايد الهي! از تو ، تنها گوشه اي از لطف فراوانت را درخواست مي کنم نعمت هايي مي طلبم که بدان سخت نيازمندم .. ولي تو از ازل، از آن بي نياز بوده اي نعمت هايي که براي من بسيار ارزشمند است... و اداي آن، بر تو بسيار راحت و آسان خدايا! گذشت تو از گناهان و خطاهايم ... و چشم پوشي ات از ستمگري ام ... و پرده پوشي ات بر کارهاي زشتم ... و بردباري ات بر بزه هاي فراوانم که چه بسا از روي عمد بوده است... اينها .. آري همه ي اينها مرا به طمع انداخت که از درگاهت چيز هايي بخواهم که هرگز شايستگي آن را ندارم. چيزهايي که تو از روي مهرباني روزي ام کردي و قدرتت را در آن، به من نشان دادي و مرا با اجابت و پاسخ به آنها آشنا کردي. الهي! من ... شروع کردم و با قلبي مطمئن و آرام، تو را خواندم و تنها از روي انس و علاقه، و نه از روي ترس، حاجاتم را از تو خواستم و تازه برايت ناز کردم که روي به سوي تو آورده ام. جوري که حتي وقتي خواسته ام ديرتر اجابت مي شد، از روي جهل، تو را ملامت مي کردم... غافل از آنکه شايد دير برآورده شدن خواسته هايم برايم بهتر باشد.. چه آنکه تو بر عاقبت هر چيز دانائي. خدايا! هرگز مولايي کريم نديدم که صبورتر و بردبارتر از تو بر بنده ي پستي چون من باشد. الهي! رفتار من با تو، چنان است که انگار بر گردنت حق نعمت دارم تو مرا صدا مي زني و من از تو روي مي گردانم... تو بر من، مهر مي ورزي و من با تو نامهرباني مي کنم... تو با من، طرح دوستي مي ريزي و من رد مي کنم... اما اين رفتار ناشايست، تو را از رحمت و لطف به من باز نمي دارد و مانع تقضل و عطايت نمي شود الهي! بنده ي نادانت را ببخش و با همان فضل و احسان هميشگي ات او را درياب... که تو بخشنده اي و کريم. سپاس خدايي را که همه ي وجود، از آن اوست او که کشتي ها تنها به خواست او .. و بادها تنها تحت اراده ي او حرکت مي کنند او که دل شب را مي شکافد تا صبح پديد آيد او که حاکم روز جزاست او که پروردگار عالميان است سپاس خداي را به خاطر بردباري اش ... با اينکه همه چيز را مي داند سپاس خداي را به خاطر عفو و گذشتش ... با اينکه قدرت مطلق است سپاس خداي را به خاطر صبر و بردباري فراوانش ... حتي در مقام خشم خدايي که بر انجام هر چه بخواهد توانمند است سپاس خدايي را که آفريدگار همه ي موجودات است او که روزي را بر مخلوقاتش تقسيم مي کند او که صاحب جلال و بزرگواري است و داراي فضل و نعمت او که آن قدر دور است که ديده نمي شود و آنقدر نزديک است که راز بندگانش را نيز مي بيند و مي داند سپاس خدايي را که نه هماوردي دارد همتاي خود... و نه شبيهي هم وزن و نه پشتيباني که ياورش باشد او که با عزتش همه ی توانگران را مغلوب کرده است او که همه بزرگان، در مقابل عظمتش به خاک نشسته اند او که با قدرتش به آنچه بخواهد دست رسی دارد سپاس خدايی را که هرگاه، صدايش مي زنم جوابم مي دهد و با اينکه نافرماني اش مي کنم، عيب هايم را مي پوشاند او که نعمت هاي بسياري بر من مي بخشد ... و من محبتش را جبران نمي کنم چه بسيارند مواهب گوارايي که او بر من بخشيد و چه فراوان است غائله هاي وحشتناکي را که از من دور گردانيد و چه گسترده اند شادي هاي شگفت انگيزي که بر من ارزاني داشت. پس جا دارد که او را به نیکی، ستايش کنم و همواره به پاکي اش ياد کنم سپاس خدایی را که پرده هايش هرگز دريده نمی شود و در خانه اش بسته نمی گردد و سائلي از درش رانده نمي شود و کسي که بدو اميد بسته است.. هرگز نا اميدبر نمی گردد. سپاس خدایی را که هراسناکان را ايمني می بخشد ... و صالحان را نجات می دهد ضعيفان را دست مي گيرد و مستکبران را خوار مي سازد او که فرمانروايان را هلاک مي کند و کسان ديگري به جايشان مي نشاند او که درهم کوبنده ي گردنکشان است و نابود کننده ي ظالمان او که فراریان را در مي يابد و ظالمان را به کيفر مي رساند خدايي که فريادرس دادخواهان است و مرجع حاجت هاي نیازمندان و تکيه گاه مؤمنان سپاس خدایی را که از هيبتش، آسمان و ساکنان آن در ناله اند و زمين و سازندگانش ( ساکنانش ) بر خود مي لرزند و درياها و هر چه در ژرفاي آن شناور است، در جوش و خروش اند سپاس خدایی را که به اين راه ( عبادت ... اسلام ) هدايتمان کرد و اگر او دستمان را نمی گرفت هرگز خود، راه به جايي نمي برديم او که مي آفريند و خود، آفريده نشده است او که روزي مي بخشد امّا خود، روزي نمي گيرد او که اطعام مي کند و خود، طعامي نمي خواهد او که زندگان را مي ميراند و مردگان را زنده مي کند.. ولی خود، زنده اي است که هرگز نمي ميرد او که همه ی خيرها، در دست اوست و او بر همه چيز قدرت دارد الهی! بر محمد درود فرست بر او که بنده ی توست و پيام آورت امانت دارت برگزيده ات حبيب ات و انتخاب شده ات از ميان همه ی خلق راز دارت ابلاغ کننده آيين ات بر او درود فرست ... درودي افزون تر بهتر زيباتر کامل تر خالص تر فزاينده تر پاک تر و بالاخره بيشتر از هر درودی که بر هر کدام از بندگانت و انبيا و رسولان و برگزيدگان خود فرستادي يا ترحم کرده اي و محبت ورزيده اي و سلام فرستاده اي الهی! بر علي نیز درود فرست بر او که امير مؤمنان است و جانشین پيامبرت و بنده ات و دوست ات و برادر رسول ات و حجت تو بر بندگانت و نشانه ی بزرگ ات الهی! بر صديقه ی طاهره فاطمه سرور زنان عالم نيز درود فرست و همچنین بر دو سبط پيامبر رحمت و دو پيشواي هدايت حسن و حسين سروران جوانان بهشت الهی! و درود بفرست بر پيشوايان مسلمانان علي بن الحسين و محمد بن علي و جعفر بن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد و حسن بن علي و امام هدايت ... مهدي بر اينان که حجت ها و راهنمايان راه تو در ميان بندگان اند و امانت داران تو در در زمين.. به طور فراوان و هميشگي درود فرست خدايا! بر ولي امر خود امام حاضر و قائم مايه ی اميد عدل مطلق مورد انتظار درود بفرست الهی! او را به وسيله ی فرشتگان مقربت در ميان گير و روح القدس را همدم او گردان. الهی! او را دعوت کننده ي به کتاب خويش قرار ده و قيام کننده ي به اقامه ی دين خود ...