+ عماد خراساني

چهارشنبه 27 دي 1385
 

انتقال يافته از وبلاگ قبلي ام لبگزه ي بلاگفا
شنبه پنجم شهريور 1384ساعت 16:12 

 سلام دوستان
پريروز در انجمن شعرمان، شاعر معاصر و دوست داشتني، عباس براتي پور که اخلاقش ، ادبش، افتادگي اش و بالاخره  حس شاعرانه اش زيباست و اين خصلت هاي مردمي اوست که اشعارش را نيز دلنشين تر مي کند. يک جلد از ديوان مرحوم عماد خراساني را به دستنويس خودش به من هديه  کرد.                                      

همين که باز کردم اين غزل زيبا آمد که الحق با سعدي خوب پا يه پا آمده است .. براي اينکه شما هم در لذت اين شعر با من سهيم باشيد برايتان مي نويسم:                                                                                          

گر چه مستيم و خرابيم چو شب هاي دگر            باز کن ساقي مجلس سر ميناي دگر             

امشبي را که در آنيم غنيمت شمريم                  شايد اي جان نرسيديم به فرداي دگر             

مست مستم مشکن قدر خود اي پنجه ي غم     من به ميخانه ام امشب تو برو جاي دگر             

چه به ميخانه چه محراب حرامم باشد                گر به جز عشق توأم هست تمناي دگر              

تا روم از پي يار دگري مي بايد                              جز دل من دلي و جز تو دلاراي دگر              

نشنيده است گلي بوي تو اي غنچه ي ناز             بوده ام ورنه بسي همدم گلهاي دگر              

  تو سيه چشم چو آيي به تماشاي چمن            نگذاري به کسي چشم تماشاي دگر              

باده پيش آر که رفتند از اين مکتب راز                          اوستادان و فزودند معماي دگر             

اين قفس را نبود روزني اي مرغ پريش                      آرزو ساخته بستان طرب زاي دگر             

گر بهشتي است رخ توست نگارا که در آن         مي توان کرد به هر لحظه تماشاي دگر             

از تو زيبا صنم اين قدر جفا زيبا نيست                    گيرم اين دل نتوان داد به زيباي دگر             

مي فروشان همه دانند عمادا که بود                  عاشقان را حرم و دير و کليساي دگر              

+ علي

چهارشنبه 27 دي 1385
 

پنجشنبه بيست و هفتم مرداد 1384ساعت 19:56 

اين مطلب از وبلاگ قبلي ام ( لبگزه ي بلاگفا ) با اينجا منتقل شده است

 
با اين غزل توسط يکي از دوستان آشنا شدم. شاعرش آقاي عليرضا دهقانيان هست که البته نمي شناسمشان ولي  اين کار زيبا و قوي ايشان  باعث علاقمندي و ارادت من به وي شد و غزلشان را با نام خودشان مي آورم .. و چون دسترسي نداشتم ، اميد که بخاطر بي اجازه درج کردن آن من را ببخشند...

 چه جا نماز پي اعتکاف بردارد
چه ذوالفقار به عزم مصاف بردارد

علي حقيقت روزست وهيچ جايزنيست
که در مقابل شب انعطاف بردارد

دو سوي اين کره هر يک قلمروي دارد
نشد جدايي شان ائتلاف بردارد

شبيه خواب سحر سطحي است و زود گذر
کسي که دست از اين اختلاف بردارد

دوباره مثل علي زاده مي شود اما
مگر دومرتبه کعبه شکاف بردارد

اگر که حرمت مولا نبود ممکن بود
خدا ز خلق خود امر طواف بردارد

 

+ سيدحسن حسيني

سه‏شنبه 26 دي 1385
 

 

انتقال يافته از لبگزه ي قبلي در بلاگفا
چهارشنبه پانزدهم تير 1384ساعت 23:20  
                                         دو کار زيبا از  مرحوم سيد حسن حسيني

 شاعري بار امانت نتوانست کشيد
            تکيه بر بالشي از عرفان داد
                                   تاجري اهل سلوک
                                          با سلاح خودکار 
                                                پاي منقل جان داد
                                                       *  *  *
شاعري وارد دانشکده شد
                            دم در 
                             ذوق خود را به  " نگهباني "  داد...

+ سليم تهراني

سه‏شنبه 26 دي 1385
 

 انتقال يافته از وبلاگ قبلي ام لبگزه در بلاگفا

 يک غزل بسيار زيبا از سليم تهراني شاعر سبک هندي دوره ي صفويه که به نظر من خيلي جلو تر از زبان شعري دوران خودش گفته است :

به صورت تو بتي کمتر آفريده خدا          تو را کشيده و دست از قلم کشيده خدا
چو کرده نقش تو بر صفحه وجود، رقم              صد آفرين ز زبان قلم شنيده خدا
متاب روي ز هم صحبتان که تنهايي         لطيفه ايست که از بهر خود گزيده خدا
زمانه کيست که منصور را به دار کشد؟ به اين وسيله بسوي خودش کشيده خدا
لباس فقر برازنده ي من است " سليم "    که جامه ايست بر اندام من بريده خدا