امروز در وبلاگي ديدم در نگاه آنان که پرواز را نمي دانند، هرچه بيشتر اوج بگيري، کوچکتر مي شوي..
اين جمله را نمي دانم از کيست، اما يادم آمد از دوستي که پنج شش سال پيش نصيحتم مي کرد و مي گفت: سقف پروازت را با تحمل ديگران تطبيق بده نه با قدرت پرواز خودت و براي دلت...
انگار ديروز بود که مي گفت: سعي کن به اندازه ي توانت پرواز نکني؛ چون خيلي ها تحمل پرواز بلندت را ندارند و بال و پرت را مي شکنند.
و من حرف خيرخواهانه اش را گوش نکردم و براي دلم پرواز کردم.. کاش براي خدا پرواز مي کردم.. خداياي من! اخلاصي ده که از اين به بعد براي تو پرواز کنم و به سمت تو اوج بگيرم که اگر هم بدخواهان زخمي ام کردند به پاي تو بگذارم..
اما نگران نيستم.. به لطفش اميد بسته ام که روزي او خواهد آمد و من در سايه ي عدلش بال هايم را به اوج خواهم گشود.. آن روز نه چشم بدخواهي مرا مي بيند و نه تير حسودي بال پروازم را خواهد بست..
